Wat was het mooiste moment van je leven? Een moment dat er voor mij uit springt is direct na de geboorte van mijn oudste zoon. Ik lag in bed in de kraamkamer van het ziekenhuis. Het was een steriele omgeving, witte tegels op de muren, gyneacologe en kraamverzorgster met witte jassen aan. Maar mijn man was bij me en mijn moeder. Ik had net de meest indrukwekkende prestatie van mijn leven geleverd en mijn zoon lag op mijn borst. Hij rook zoet, voelde zacht, hij lag daar, warm en nog een beetje vochtig, met zijn oogjes dicht, vol vertrouwen. Ik voelde me groots, machtig, krachtig. Het was magisch. Wat was voor jou een magisch moment? Wat deed je ….. waar was je en met wie? Wat hoorde en zag, wat rook je? Welke kleding droeg je … of niet 😉 Ben je er al? Ben je terug in dat moment? Hoe voel je je nu? En nu een minder moment, een moment dat je teleurgesteld was. Waar was je, met wie, wat deed je? Op welk moment van de dag was het, in welk jaargetijde? Wat zag, rook, hoorde je? Hoe voelde je je? En hoe voel je je nu? Waarschijnlijk riep denken aan dat magische moment ook echt de emotie op van het moment. En denken aan de teleurstelling liet je weer even voelen wat je toen voelde. Emotie volgt de gedachte. Dat verklaart waarom verschillende mensen zich in exact dezelfde omstandigheden anders kunnen voelen. Ze denken anders over wat er gebeurt. Dus wat je denkt bepaalt wat je voelt. En wat je aandacht geeft groeit.