Vroeger dacht ik dat ik zou trouwen met een man die van me houdt, we zouden kindjes krijgen en dan een huisje met een boompje en een beestje. Die man kwam er en er kwamen ook kindjes, een huis en een hond. En nu voelen al die dingen die ik zo graag wilde; de hypotheek, de kinderen, de hond als een net waarin ik gevangen zit. Ik houd van ze, heel erg veel, maar ik wil niet continu zorgen, moederen, regelen. Diep van binnen wil ik vrijheid, reizen, me ontwikkelen. Maar ik wil er ook zijn voor mijn kids, ik wil niet de afwezige moeder zijn. Dit is een verhaal dat ik heel vaak hoor van vrouwen. De tweestrijd, het verlangen, niet kiezen. En wat doet dat met jou, dat niet kiezen? Wat voel je? En wat neem je daarvan mee in de relatie met je lief en je kinderen? Dat wil je niet! Weet je wat je wel wilt? Hoe zou het zijn als je een vraag zou stellen? Wat is er wel mogelijk? Wat is er nog meer mogelijk? Welke stapje kan je zetten in die richting van je verlangen? Wil je daar eens over sparren? Ik kijk graag even met je mee. Dan geef ik je meteen een paar tips waarmee je direct aan de slag kunt. Mail me op Myra@leefmetplezierengemak.nl.